stabilisatorstang

De stabilisatorstang is een verende stang die op de bevestigingspunten op de wielophanging (meestal op de draagarm) in rubber is opgehangen. Ook op de plaatsen waar hij aan de bodem van de carrosserie vastzit, is de stang in rubbers bevestigd. Als deze rubbers verslijten of uitdrogen, kan de stang op die plaats gaan klapperen. Je kunt ermee doorrijden, maar als de rubbers helemaal weggesleten zijn, hoor je een geluid van metaal op metaal. Dan kan er blijvende schade aan de ophanging of de stang ontstaan. Bij de apk zullen de rubbers in elk geval in orde moeten zijn.

Zijn de rubbers aan vervanging toe, dan komt dit meestal door een combinatie van ouderdom en slijtage. Bij elke veerbeweging beweegt de stabilisatorstang in z’n rubbers. Hoe meer je op slecht wegdek rijdt, hoe sneller ze slijten. Maar ook bij oude auto’s met weinig kilometers kunnen de rubbers stukgaan. Ze zijn dan vaak uitgedroogd.

De rubbers waarin de stabilisatorstang is opgehangen, hebben meerdere functies.

Ze dienen ten eerste als flexibel scharnierpunt. Ten tweede absorberen ze trillingen van de wielophanging zodat het comfort in de auto wordt verbeterd. Bij sommige auto’s zijn ook andere delen van de wielophanging, zoals de wieldraagarmen, in rubber opgehangen. Om de wegligging

en rijeigenschappen van een auto te veranderen, zie je vaak dat de trotse eigenaar of een tuner stijvere veren of schokdempers monteert of de vering verlaagt. Je kunt daarnaast voor sommige auto’s ook hardere stabilisatorstangrubbers krijgen, die soms ook niet meer van (synthetisch) rubber zijn, maar van een kunststof, zoals polyurethaan. Hardere rubbers verminderen het veercomfort, maar zorgen voor een steviger, directer weggedrag