Sportschoolhouder Leon van Meijel (1964 - 2023) uit Aalst was een grote man met een klein hart.

 

In de vroege ochtend van donderdag 2 februari overleed sportschoolhouder Leon van Meijel aan de gevolgen van een hartaanval. De dood van de 59-jarige eigenaar van Paramount Fitness in Aalst kwam daarmee onverwacht.

 

Het leven van velen stond ineens op zijn kop. Dat van zijn echtgenote Helene natuurlijk, dat van zijn familie en vrienden en dat van de collega’s bij Paramount. Bij de vele leden van de sportschool sloeg het bericht van Van Meijels dood in als een bom.

De tafel in Paramount, waar altijd koffiedrinkers zaten, is nu een soort altaar geworden. Er staan bossen bloemen en in een boek kunnen mensen hun medeleven betuigen en hun verdriet en ongeloof delen. Boven de bar hebben de medewerkers van de sportschool honderden kaarten opgehangen. Mensen lopen af en aan en praten met elkaar over wat Leon voor hen betekend heeft.

 

Een luisterend oor en natuurlijk overwicht

Van Meijel zette zich altijd in voor anderen en was ,,een grote man met een klein hart", zo vertellen bekenden en mensen die vaak in zijn sportschool komen. Door zijn natuurlijk overwicht hoefde hij nooit boos te worden. Zelden waren er problemen; eer die zich voordeden had hij al een oplossing bedacht. Voor velen was Van Meijel zowel vriend als trainer. Bovenal was hij een fijn mens, die altijd een luisterend oor bood. Zijn aanwezigheid in de sportschool wordt gemist.

 

Hart voor sport en gezondheid

Van Meijels kennis op het gebied van sport, bewegen en gezondheid deelde hij graag met anderen. Toen de coronacrisis veel druk op de gezondheid van mensen zette en de sportscholen dicht moesten nam hij, samen met GoedVoorMekaarWaalre, het initiatief hulpbehoevenden te matchen met mensen die een helpende hand konden bieden. Ook maakte hij deel uit van de groep mensen die sport prominenter op de Waalrese politieke agenda plaatste.

Na zijn middelbare schoolopleiding ging Van Meijel naar de politieschool in Heerlen. Hij trad in 1983 in dienst van wat destijds nog de Gemeentepolitie Eindhoven heette en verliet in 2003 de geüniformeerde dienst bij de Politie Brabant Zuid-Oost. Kort daarna nam hij, samen met echtgenote Helene, de sportschool aan de Pracht over en zette deze voort onder de naam Paramount Fitness.

 

De leegte die Leon achterlaat, is niet met woorden te vullen. Veel sterkte voor zijn vrienden hier op het forum.

Jee, wat een triest bericht zeg! Heel veel sterkte aan zijn vrouw Helene en naasten!

Ik ben sprakeloos, geen woorden voor.

Sterkte aan iedereen die hem moet missen en in het bijzonder zijn vrouw en naasten.

 

 

Wat een slag voor z'n nabestaanden - en zo relatief jong nog!

Wij zullen hem hier ook missen op het forum. 

Hij had altijd best veel te vertellen. 

Ik heb Leon nooit ontmoet, maar hij was mijn vriend. Veel sterkte gewenst voor iedereen die van hem heeft gehouden.

Nee, Leon, wie had dat nu verwacht? Wat ‘n schokkend nieuws.

Sterkte voor zijn dierbaren, gemist zal hij zeker worden.

Kunnen we als forum nog iets doen? 
Voor ‘n krans zal het te laat zijn.

Hoe bizar dit te vernemen. Zoals Han al aangeeft, Leon(neke) nooit ontmoet maar toch een vriend.

Heel veel sterkte voor de echtgenote en familie.

Vreselijk dit. Geen woorden voor..

Rondrit Zeeland 2022 (Leon in zijn geliefde en mooie XKR)

Hè nee! Ik ben net nieuw op dit forum en ik ken natuurlijk nog niemand maar onder elk bericht van mij deed Leonneke een duimpje geven. 
 

Sterkte allen met dit verlies.

Sprakeloos......sterkte voor zijn echtgenote en familie

Ik hoorde het van Raymond toen ik deze week langs was voor onderhoud. 1e hartaanval overleefd en vlak voor de geplande behandeling in het ziekenhuis een 2e hartaanval gekregen die hem fataal werd. Vreselijk voor de familie en vrienden en Leon was nog zo jong met 59. 

 

Ik wens familie en vrienden heel veel sterkte de komende tijd.  

Triest nieuws!

 

Sterkte voor de achtergeblevenen, ik ga z'n bijdragen hier zeker missen...

 

Sprakeloos en koude rillingen.

Wat een onverwacht en triest nieuws.

Had naar nu blijkt een week voor zijn overlijden het laatst contact met hem en wachtte op een reactie.

 

Wat een groot verlies voor zijn familie en vrienden, maar ook voor ons forumleden en bezoekers van meetings. Zowel online als live een zeer graag geziene persoon. Ook wij gaan hem missen, een meeting zal nooit meer hetzelfde zijn.

 

Naast de geplaatste foto van Leonneke in zijn puntgave XKR wil ik ook graag deze veelzeggende en herkenbare foto gemaakt tijdens dezelfde rit hier plaatsen.

 

 

Leonneke RIP

Ik had het uit eerste hand vernomen.

 

Ik heb de laatste uren met mijn maatje ge-appt, bellen mocht hij niet.

 

De eerste zin die hij me schreef was.

 

"Niet schrikken", jullie zijn heel speciaal voor me" 

En Leon was inderdaad heel speciaal voor ons...

 

2e wat ik zag was een bewogen foto van een scherm met hartdingen in het ziekenhuis..

 

Ik zei direct tegen Joke, dit haalt hij niet.

En dat gevoel is niet meer weggeweest.

 

Donderdag had ik telefoon van Helene dat de grote knuffelbeer niet meer onder ons was...

Ik ben meteen weggegaan van werk en deze klap proberen te begrijpen.

 

Leon was voor mij als een broer, de allereerste klant van ons bedrijf, de eerste die over ons schreef en de eerste waarmee ik een relatie heb opgebouwd gelijk aan een broer.

 

Gisteren had ik het voorrecht samen met Joke en Max bij zijn uitvaart te zijn.

 

Wat een opkomst, ik schat toch wel 200 man, allemaal mensen die Leon als een broer, een vriendin, een luistrend oor, een knuffelbeer, een gezellige grote reus hebben mogen ervaren.

 

Ik ben er sindsdien echt ziek van, ik heb een broer verloren..

 

Ik weet niet hoe ik hem kan bedanken voor wat hij voor ons heeft betekend, ik heb vlak na het bericht dat hij overleden was mijn maatje toch een berichtje gestuurd, ik weet het... hij kon het niet meer lezen, maar hoe kon ik het dan nog zeggen?

 

Ik heb hem verteld dat hij rustig kon gaan slapen en dat ik van hem hou.

 

Gisteren mochten wij er ook bij zijn, een enorm voorrecht.

 

 

Het gaat niet om ons verdriet in dit verhaal, maar om het verlies voor iedereen, voor zijn meissie, zijn naaste familie.

 

Voor iedereen die hem heeft mogen kennen.

 

Ik wilde eigenlijk iets regelen met zijn hobby, zijn Jaguar en zijn vrienden van Jaguar.

 

Maar ik was en ben er zo door geraakt dat ik echt niet diegene kon zijn om het te regelen, ook wist ik niet of Helene het kon waarderen, na het zware telefoontje met Keesh, gaf die me het verlossende woord, voor Leon was de sportschool nummer 1 en Jaguar er bij.

 

Nu begreep ik dat het juiste was om mijn gevoel te volgen en niet iets te doen voor hem op die dag.

 

Wat ik wel wil, in overleg met Helene, is de Zeelandrit uit zijn naam te rijden dit jaar en nog 1 keer de vlaaien te verzorgen in die rit.

 

Max rijd 400 km om de vlaaien op te halen, zoals jullie weten deed Leon HEEL veel voor het Forum, heel veel...

 

Zoals iedereen weet was Leon een lolbroek en zette je eerst in de zeik om daarna serieus met je over het leven te praten.

 

Ik heb dagen lang, avonden lang deze gesprekken met Leon gevoerd... of over onze zorgen , of over zijn zorgen.

 

Reus als Leon was heeft hij zijn eigen uitvaart nog verzorgt en een aantal dingen aangegeven wat er moest gebeuren op die dag.

 

Zijn wensen zijn vervuld, zijn keuze voor de locatie, zijn muziek, niet te lang allemaal (toch wel dus) en ja... nu komt die lolbroek weer boven, zelfs als je weet dat het tijd is maakt hij nog een grapje..

 

We moesten een stoelendans doen op zijn uitvaart met alle genodigden, eerst keek iedereen raar op maar snel begrepen we dat het echt een wens van Leon was en op de muziek ging iedereen van plaats veranderen.

 

Deze toewijding, deze manier van respect voor een oh zo grote man!

 

 

Ik weet niet hoe we hem gaan missen, maar missen gaan we hem!

 

Ik ben trots om er bij geweest te zijn, ik ben trots om hem gekend te hebben, ik draag een deel van zijn woorden en energie voor altijd met me mee.

 

Leon slaap zacht jongen, maatje van me...

 

 

 

 

 

 

Ik leerde Leon kennen vanuit de hobby, maar wat bij blijft is zijn warmte.

Hij kon op zijn geheel eigen manier naar iemand kijken en observeren

Zonder kritiek de ogen openen en uitdagen om anders te doen .. anders te zijn

 

Iemand als Leon mogen kennen in je leven is een rijkdom op zich.

Ik lag het grootste gedeelte van December en Januari aan 

de slangen en bewaking in het ziekenhuis.

Leon hield me positief via PB door songteksten van Hans Teeuwen op te brengen. (typisch zijn humor, en dat werkte!)

 

Pijnlijk om te zien dat zijn lot kort daarna snel veranderende.

Ik kan hem niet meer bedanken.

 

Hans Teeuwen: Snelkookpan

 

1 uur geleden, isabella zei:

Het gaat niet om ons verdriet in dit verhaal, maar om het verlies voor iedereen, voor zijn meissie, zijn naaste familie.

 

Voor iedereen die hem heeft mogen kennen.

Leon ga ik ook zeer missen.  Regelmatig vroeg hij aan mij advies over kleine zaken over zijn Jag terwijl hij Raymond heel goed kende. Of het nu ging over een naafkapjes of wielverbreders en waar hij die moest kopen enz. Met sommige mensen heb je direct een goed gevoel en binding als je ze pas kent, met Leon had ik dat ook. Altijd grappen maken en goede gesprekken.

 

Diep geraakt door het verlies van Leon, onze veelgeziene en gewaardeerde forumlid en vriend. Zijn opgewekte aanwezigheid en liefde voor auto's en vlaai zullen altijd bij ons blijven. Onze gedachten gaan uit naar zijn familie en vrienden in deze moeilijke tijd.

Wat een klote bericht!

 

Ik heb Leonneke leren kennen tijdens een paar Zeelandritten. Wat aardige en fijne kerel was hij! Ik zal hem missen.

 

Iedereen, en met name Helene, heel veel sterkte van harte toegewenst.

Dit komt wel even binnen zeg... Zo jong nog. Veel sterkte gewenst aan eenieder die hem kende....

Was het Leonneke die altijd die heerlijke vlaaien meebracht naar onze Technische Dag ?

Ja, dat was Leonneke.

Zie foto eerder in dit topic.

Mannen,

 

Wat een drie-letter-woord-mededeling is dit over het overlijden van Leon.

Ik kende Leon niet persoonlijk, maar wel via het forum. (zoals ik heel veel mensen niet persoonlijk ontmoet heb) We hadden vaak een-tweetje met post in topics. Omdat we elkaars post begrepen en onderstreepten. Dat uitte zich in likes over en weer.

 

En laten we even niet gek doen; 59 jaar is geen leeftijd om er uit te stappen. Ik krijg er de bibbers van.

 

Na alle positieve verhalen hierboven vind ik het jammer dat we elkaar nooit ontmoet hebben.

 

Ik ga zo voor de baas een week naar het grote boze buitenbos, ik kan niet anders doen dan volgende week pas een condoleance kaart kopen en versturen naar Leon’s nabestaanden.

 

 

😢